De RosaPrevention
Na het felgesmaakte debuut 'Mend' uit 2006, komt de Schotse formatie De Rosa met hun tweede album op de proppen. 'Prevention' zoals het kleinood heet zal de liefhebbers van hun vorige plaat aanvankelijk wat verrassen en misschien - in eerste instantie - zelfs wat ontgoochelen, wij spreken uit eigen ondervinding want de band kiest hier vaker voor een trager tempo en schuift de ons zo geleifde gitaarsound wat vaker naar de achtergrond. Maar wat aanvankelijk als een wat slome plaat klonk, groeit na enkele beluisteringen langzaam uit tot een avontuurlijk album waarmee songschrijver Martin Henry Johnson bewijst dat verandering wel degelijk vooruitgang is!
Er zit bijvoorbeeld meer electronica in deze nieuwe De Rosa-sound maar nergens gaat dit ten koste van de song, in tegendeel zelfs, het geeft de songs wat meer kleur en diepgang. Luister bijvoorbeeld naar de eerste twee tracks en je weet wat we bedoelen. Gelukkig is het gevoel voor de traditionele popsong ook niet verdwenen, want hoe kunnen we anders het eenvoudige maar mooie 'It helps to see you hurt' (inclusief koortje) omschrijven, of wat dacht u van het luisterliedje 'Pest' dat tokkelend je gehoorgang binnen wandelt en daar een welkome bezoeker blijkt. De elektronische percussie die we in dat nummer menen te ontwaren, ontsiert de song in kwestie verre van.
Zin in een walsje? De Rosa presenteert u 'Stillness' dat zo naast het beste van Death Cab for Cutie zou kunnen staan. 'Swell' zou dan weer uit de doos van Neuil Young kunnen komen of van de hand van Fleet Foxes kunnen zijn. U merkt het de sound van De Rosa is niet alleen uitgebreid met de nieuwste technologieën, ze hebben ook het beste uit de muzikale geschiedenis in hun sound geïntegreerd!
De Rosa levert alweer een geslaagd album af en als u het ons vraagt is dit werkstuk nog beter dan hun vorige. Een wat andere sound, levert niet altijd een geslaagd album op maar hier kunnen we gerust van een geslaagd (beperkt) experiment spreken en als u weet dat 'Mend' uit 2006 volgens het muziektijdschrift Mojo tot de 20 beste platen behoorde van dat gezegende jaar, kan u wellicht zelf een conclusie bedenken...

